Serinin müphem bir aşırılığa dayanan beşinci bölümü, nesnenin özneleştirilmesi üzerinden asıl olan özneyi özgürleştirmek adına, nesnenin ontolojik gerçekliğine bedel ödetiyor. Bu bölümden itibaren belli bir mekanizmanın girdabına giren Ripley, öznenin başarılı addetmiş olduğu işi, artık tamamlanması beklenen evrensel bir doğruya doğru çekiyor. Kendi hayati çıkarlarına tam anlamıyla direnmekten ziyade yaşamın kendisine sımsıkı sarıldığı bölümün her … Okumaya devam et RIPLEY – Bölüm 5: Küllüğün Şeffaf Sehpa Üzerindeki Soğuk Soluğu