THE TIES THAT BIND US Filmine Bağlanma Kuramları Üzerinden Bir Yaklaşım (L’Attachement, 2024)

Bağlanma kuramını geliştiren Mary Dinsmore Ainsworth ile John Bowlby, bireyin yaşamının bütün dönemlerini biçimlendiren ilişkiler ağına odaklanırlar. Bowlby, bağlanma davranışını başka bireyde yakınlık arama ve sürdürme ihtiyacıyla açıklar. Bu kuramcıların araştırmaları üzerine inşa edilen literatürde, ilerleyen yıllarda bebeklerle birlikte yetişkin bağlanma biçimlerine dair çalışmaların arttığı görülür. Yetişkinlere yönelik araştırmalardan ilki Main, Kaplan ve Cassidy’e aittir. … Okumaya devam et THE TIES THAT BIND US Filmine Bağlanma Kuramları Üzerinden Bir Yaklaşım (L’Attachement, 2024)

Deleuze’den Dosch’a İkilikleri Yeniden Okumak: LE PROCÈS DU CHIEN

“Nasıl bir dünyada yaşamak istiyoruz?” Laetitia Dosch’un yönettiği ve başrollerden birini üstlendiği Le Procès du Chien (Köpek Davası, 2024) filminin sonlarına doğru avukat Avril Lucciani’nin (Laetitia Dosch) sorduğu bu soru, birilerinin üstün, değerli, güçlü; birilerinin aşağı, değersiz ve zayıf olarak tanımlandıkları bir dünyada bütün problemlerin çözümü için muhakemeye başlanacak en doğru, en kapsamlı sorudur; çünkü … Okumaya devam et Deleuze’den Dosch’a İkilikleri Yeniden Okumak: LE PROCÈS DU CHIEN

İtalyan Sineması, Yeni Gerçekçilik ve VERMIGLIO

Maura Delpero, Signori Professori (2008) ve Nasdea e Sveta (2012) adlı belgeselleriyle ilk uzun metraj filmi Maternal’den (2019) sonra 2024’te gösterime giren, Venedik’ten Büyük Jüri Ödülü ile dönen, aynı zamanda İtalya’nın Oscar adayı olan ikinci uzun metraj filmi Vermiglio’da İkinci Dünya Savaşı’nın sonlarına yaklaşıldığı 1940’lı yılların ortalarında geçen bir anlatı kurar. Geçmişle gelecek arasında bir … Okumaya devam et İtalyan Sineması, Yeni Gerçekçilik ve VERMIGLIO

Sean Baker’ın ANORA Filminde Toplumsal Cinsiyet ve Sınıf

Kate Millett, 1969’da yayımlanan Sexual Politics adlı kitabında kuramsal bölümü ve feminist hareketin tarihsel gelişimiyle birlikte D. H. Lawrence, Henry Miller, Norman Mailer ve Jean Genet’nin yapıtlarındaki cinsel politikayı inceleyerek sonraki on yıllar boyunca sanatta cinsiyetçi ideolojinin yansımalarını tartışacak akademik çalışmalara bir temel oluşturdu. 1973’te Seçkin Selvi’nin çevirisiyle dilimize de kazandırılan bu kitapta yazarın sunduğu … Okumaya devam et Sean Baker’ın ANORA Filminde Toplumsal Cinsiyet ve Sınıf

I’M STILL HERE: Aslında Aynıyız, Yok Hiçbir Farkımız

Ernesto Che Guevara’nın gençlik dönemindeki motorsiklet yolculuğu yıllarına odaklanan The Motorcycle Diaries (Motorsiklet Günlüğü) ile adını sinema tarihine kazıyan devrimci yönetmen Walter Salles’in sarsıcı ve cesur dönüşü olarak adlandırabileceğimiz yeni filmi I’m Still Here (Hâlâ Buradayım / Ainda Estou Aqui, 2024), Brezilya’nın 60’lı yıllarından 70’lere uzanıyor ve dönemin ünlü muhalif siyasetçilerinden Rubens Paiva’nın gözaltında kaybedilmesine … Okumaya devam et I’M STILL HERE: Aslında Aynıyız, Yok Hiçbir Farkımız

MEMOIR OF A SNAIL: Salyangozun Sarmalındaki Hikayeler

Geçtiğimiz günlerde vizyona giren Memoir of a Snail (Bir Salyangozun Anıları, 2024), Adam Elliot’ın önceki filmlerinde olduğu gibi stop-motion tekniğini kullanıyor. Avustralyalı yönetmen tarzına alışık olduğumuz şekilde trajikomik bir anlatı ile karışımıza çıkmış. Bir yandan gözlerimizin sulanmasına sebep olurken bir yandan da yüzümüze buruk bir gülümseme bırakıyor. Film Grace Pudel’ın (Sarah Snook) hayatındaki olayları bize … Okumaya devam et MEMOIR OF A SNAIL: Salyangozun Sarmalındaki Hikayeler

WHEN THE LIGHT BREAKS: Kaybın ve Yasın Bireyselliği

Bu yıl Cannes Film Festivali’de Un certain regard bölümünün açılışı Rúnar Rúnarsson’ın Ljósbrot’u (When the Light Breaks / Gün Doğarken, 2024) ile yapılmıştı, biz de Gün Doğarken'i 23. Filmekimi’nde izleme şansı yakaladık. Film bir gün batımı ile başlayıp yine gün batımı ile bitiyor. Yani seyircisi olduğumuz olaylar bir gün içerisinde yaşananları konu alıyor. Fakat Rúnar … Okumaya devam et WHEN THE LIGHT BREAKS: Kaybın ve Yasın Bireyselliği

BIRD: Endüstriyel Manzaranın Büyüsüz Gerçekçiliği

Bu yıl birçok önemli film festivalinde öne çıkan Andrea Arnold’nun son filmi Bird (2024), İngiltere’nin ıssız sokaklarında kimliklerini bulmaya çalışan bireylerin hayatına varoluşsal bir bakış açısıyla yaklaşıyor. Filmin başrollerinde Franz Rogowski (Bird), Barry Keoghan (Bug), Nykiya Adams (Bailey), Jasmine Jobson (Peyton) ve Jason Buda (Hunter) bulunuyor. Bireyin kendisinin farkındalığı, onun çevresine etkisi ve zamanla karakter … Okumaya devam et BIRD: Endüstriyel Manzaranın Büyüsüz Gerçekçiliği

ALL WE IMAGINE AS LIGHT: Varoluşun Zamlı Kirasını Senetle Ödemek

Hem yönetmen hem de yazar koltuğunda oturan Payal Kapadia’nın son filmi All We Imagine as Light (Aydınlık Hayallerimiz, 2024) 77. Cannes Film Festivali’nde Dünya prömiyerini yaptıktan sonra birçok eleştirmen ve izleyicinin dikkatini çekti, halen devam eden 23. Filmekimi'nin de konuğu oldu. Öte yandan festivalden Cannes Büyük Ödülü’yle (Grand Prix) dönen film, akış olarak oldukça düz … Okumaya devam et ALL WE IMAGINE AS LIGHT: Varoluşun Zamlı Kirasını Senetle Ödemek

C’EST PAS MOI (Leos Carax) – Özünde Farklara Bölünmek Cinsin Kendine Has Özelliğidir

77. Cannes Film Festivali’nde deneysel kategoride izleyicinin dikkatini keskin bir şekilde çekmeyi başaran ve 23. Filmekimi'nde de gösterilen Leos Carax’ın son filmi C'est pas moi (It’s not me, 2024), toplamda 42 dakika boyunca süren kontrol edilemez kırık ifadelerin görsel banyoya girmiş halini izleyiciye sunuyor. Bir anlamda görsel dünyaya ait olan önemli kareleri birbirine eklemleyerek oluşturulmuş … Okumaya devam et C’EST PAS MOI (Leos Carax) – Özünde Farklara Bölünmek Cinsin Kendine Has Özelliğidir