MY BLUEBERRY NIGTHS – Kendine ve Yeni Bir Hayata Varmak

Geçtiğimiz birkaç ayda okuduğum kitaplarda ve izlediğim filmlerde karakterlerin hem temel hem mecazi anlamdaki yolculuklarının odağa alındığı anlatıların arka arkaya denk gelmesi, ister istemez bu yolculukların birincil nedenleri üzerine düşünmeme olanak sağladı. Literatüre dönüp baktığımızda karakterlerin yolculuklarını incelemek üzere modeller geliştiren Campbell ve Propp, ayrı ayrı yöntemler ortaya koysa da bir gereksinim nedeniyle serüvenlerin başladığını … Okumaya devam et MY BLUEBERRY NIGTHS – Kendine ve Yeni Bir Hayata Varmak

ARKADAŞIM ŞEYTAN – Atıf Yılmaz Sineması ve Edebiyat #1

1951’deki ilk filminden 2004 tarihli son filmine kadar yüzü aşkın yapıta imzasını atan Atıf Yılmaz, sinemasını hep yenileyen, yalnızca sanatsal anlamda değil, düşünsel olarak da günceli takip eden, böylece hem kendisini hem filmlerini eskitmemiş bir yönetmen. 1980 sonrasında Türkiye’de ivme kazanan ikinci dalga feminist hareketi görmezden gelmek ya da “burjuva hareketi” gibi etiketlerle yüzeysel biçimde … Okumaya devam et ARKADAŞIM ŞEYTAN – Atıf Yılmaz Sineması ve Edebiyat #1

Cemil Ağacıkoğlu’nun EYLÜL ve ÖZÜR DİLERİM Filmlerinde Nesnel Kameranın Anlamlandırmaya Etkileri

Cemil Ağacıkoğlu’nun ilk uzun metraj filmi Eylül’ün (2011) finalinde başkarakterlerinden Yusuf (Turgay Aydın), evine girer ve kamera, onu bir süre pencerenin dışından izler. Yusuf’un balkona çıktığı andaki karanlık, içerip girip salonun ışığını kapattığında odadaki karanlıkla birleşir. Kamera, bütün bunları aynı mesafeden kaydeder. Yönetmenin ikinci uzun metrajı olan Özür Dilerim (2013) filminde de benzer bir çekim … Okumaya devam et Cemil Ağacıkoğlu’nun EYLÜL ve ÖZÜR DİLERİM Filmlerinde Nesnel Kameranın Anlamlandırmaya Etkileri