Opal Bilimkurgunun Karikatürize Edilmiş Egolojisi: EMPIRE – Berlinale #6

Bu yıl 74. Berlin Uluslararası Film Festivali’nde izlediğimiz L'Empire (İmparatorluk, 2024), Bruno Dumont’un yönetmenliğinde komedinin bilimkurguya dokunmaya çalıştığı bir film. Mekânsal olarak oldukça yerel bir atmosfere sahip olan yapımda bilimkurgu sertliği ve sivriliği yerine daha çok karikatürize edilmiş bir dünyanın fâni bilimkurgusu ile karşılaşıyoruz. Birbiriyle uyumlu olmayan kamera çekimlerinin takip ettiği filmin anlatımında zıtlıklar sürekli … Okumaya devam et Opal Bilimkurgunun Karikatürize Edilmiş Egolojisi: EMPIRE – Berlinale #6

MON CRIME: 1930’ların Fransa’sından Kahkaha Dolu Bir Kızkardeşlik Serüveni

Philippe Piazzo’nun senaristliğini, François Ozon’un ise hem senaristliğini hem de yönetmenliğini yaptığı 2023 yapımı Mon Crime (The Crime is Mine / Suç Bende) polisiye bir komedi olma özelliğini taşıyor. En son Peter Von Kant filmiyle ekranlarda yer edinen François Ozon bu filmiyle istediği etkiyi yaratamamıştı (ki naçizane bir görüş olarak aslında gayet başarılı bir replikaydı … Okumaya devam et MON CRIME: 1930’ların Fransa’sından Kahkaha Dolu Bir Kızkardeşlik Serüveni

IMMORAL TALES ve Borowczyk: Bakmanın Portresi

Polonyalı yönetmen Walerian Borowczyk’in en maskeli kurmaca hikayelerini estetik ve sanatsal bir pornografi bütününe dönüştürerek sunduğu 1973 tarihli Immoral Tales (Contes immoraux), eşsiz ve bir o kadar da özgün imgelerle dolup taşıyor. Filmde aktarılan her bir öyküde libertizmin dört bir yana uzanan kollarıyla karşılaşmanız mümkün. Borowczyk, Immoral Tales’de (Ahlakdışı Öyküler) toplam dört öyküye yer veriyor. … Okumaya devam et IMMORAL TALES ve Borowczyk: Bakmanın Portresi