Temelde karakterleri aracılığıyla iki anlatım biçimini kullanan Miguel Gomes yönetimindeki Grand Tour (2024), her ne kadar formalist yaklaşımla anlatısını örse de hikâyesi temelinde yolculuk eylemine dayanan, -adı gibi- büyük bir turu belgelemeye soyunuyor. Bunu yaparken kimi zaman kompozisyonunun içerisine karanlık bir perde indirerek alışıldık belgesel şablonundan uzaklaşmaya çalışıyor. Ancak bu türden teknik dokunuşlar filme bir … Okumaya devam et GRAND TOUR: Hayali Mekânları Dolduran Bambudan Yapılma Bedenler
Etiket: festival
SILENCE OF THE SEA (Umi no Chinmoku) – Sahte Olmanın Orijinalliği Üzerine
Bu yılın başında, 54. Uluslararası Rotterdam Film Festivali (IFFR) kapsamında Limelight kategorisi altında gösterilen Wakamatsu Setsuro’nun çok katmanlı Silence of the Sea (Umi no Chinmoku, 2025) adlı filmi, durgun suyun üzerine hesaplanarak atılmış bir taşın sekme biçimini hatırlatıyor. Senaryo koltuğunda Sô Kuramoto’nun bulunduğu film, peşinden gittiği tasvir gereği anlatım tekniği düzleminde standart yaklaşımdan uzaklaşıyor. Görsel … Okumaya devam et SILENCE OF THE SEA (Umi no Chinmoku) – Sahte Olmanın Orijinalliği Üzerine
SANATORIUM UNDER THE SIGN OF THE HOURGLASS: Poetik Kâbusun İndirgenemeyen Çelişkili Fenomenolojisi
54. Uluslararası Rotterdam Film Festivali (IFFR) kapsamında izleyici ile buluşan The Quay Brothers’ın (Stephen & Timothy Quay) son filmi Sanatorium Under the Sign of the Hourglass (2024), zamanın akışsızlığını gerçeklik algısını yıkmakla başlayarak mitik bir düşsel fantezi kapısını aralıyor. Yirminci yüzyıl Polonya edebiyatının en önemli isimlerinden Bruno Schulz’un aynı adlı (Kum Saati Burcundaki Sanatoryum) çalışmasından … Okumaya devam et SANATORIUM UNDER THE SIGN OF THE HOURGLASS: Poetik Kâbusun İndirgenemeyen Çelişkili Fenomenolojisi
THE CHRONOLOGY OF WATER: Anı’nın Sınırlarını Bedenin Etrafında Tebeşirle Çizmek
Dünya prömiyerini bu yıl 78. Cannes Film Festivali’nde Un Certain Regard (Belirli Bir Bakış) kategorisinde gerçekleştiren Kristen Stewart’ın ilk uzun metrajı The Chronology of Water (2025), yazar Lidia Yuknavitch’in aynı isimli romanından (2011) uyarlama. Senaryonun görsel anlatımı eş oranlı domine etme çabası kompozisyonun imge düzleminde kayıtsız resmini çiziyor. Bu da kimi zaman filme estetize edilmiş … Okumaya devam et THE CHRONOLOGY OF WATER: Anı’nın Sınırlarını Bedenin Etrafında Tebeşirle Çizmek
JAY KELLY: En Zor Rol Kendini Oynadığın Roldür
Senaryosunu Emily Mortimer ve Noah Baumbach’in beraber kaleme aldığı, yönetmen koltuğunda da yine Baumbach’ın oturduğu Jay Kelly (2025), bu sene Filmekimi’nde izlediğim ilk filmdi. Baumbach’ı daha önce 2005 yapımı Mürekkep Balığı ve Balina (The Squid and the Whale) filminden tanıyoruz. Aynı zamanda onun büyük ses getiren, 2019 yapımı Evlilik Hikâyesi (Marriage Story) filmi de çoğu … Okumaya devam et JAY KELLY: En Zor Rol Kendini Oynadığın Roldür
HEDDA: Ibsen’in Soğuk Norveç’inden Amerikan Queer Modernizmine
Norveçli yazar Henrik Ibsen’in 1890 yılında yayımlanan Hedda Gabler adlı oyunu, döneminin ahlâk anlayışına ters düştüğü gerekçesiyle uzun süre tartışmalara neden olmuş, toplumun “saygın” kesimlerince reddedilmişti. Ancak bugün Ibsen’in diğer oyunları gibi Hedda Gabler de hem tiyatro hem sinema alanında sık sık yeniden uyarlanan, her dönemde farklı biçimlerde yorumlanan bir klasik olarak kabul ediliyor. Benim … Okumaya devam et HEDDA: Ibsen’in Soğuk Norveç’inden Amerikan Queer Modernizmine
SIRÂT: Otorite İdeali Biçimindeki Koşullu İntiharın İhlâli
İlk sekansından itibaren heyecanlı ve uykusuz bir gece gibi başlayan ve sahip olduğu tüm ritmi gökyüzüne doğru diktiği hoparlörlerden gelen titreşimler aracılığıyla iten Sırât (2025), çöl ortamına yeni, yaşanabilir bir dokunuş getiriyor. Filmin yönetmen koltuğunda oturan Oliver Laxe, daha önceki çalışmalarında da beraber senaryo koltuğunda yer aldığı Santiago Fillol ile filmin yazınsal iskeletini yaratıyor. 78. … Okumaya devam et SIRÂT: Otorite İdeali Biçimindeki Koşullu İntiharın İhlâli
IN ALGORITHM WE TRUST: Figüratif Görsel Koordinatların Çöküşü
Tamamı İngilizce diyaloglardan oluşan, Melik Saraçoğlu ve Hakkı Kurtuluş yönetmenliğinde vücut bulan In Algorithm We Trust (Algoritmaya Biat Et, 2025), 32. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali seçkisinde en çok dikkat çeken yapım olarak karşımıza çıkıyor. Dikkat çekmesindeki en önemli faktör tür olarak festivalin diğer seçki filmlerinden çok farklı bir çizgide ilerlemesi. Öyle ki In … Okumaya devam et IN ALGORITHM WE TRUST: Figüratif Görsel Koordinatların Çöküşü
MIRRORS NO. 3 – Bir Sığınak Olarak Ev Ortamının Büyüsüne Kapılmak
Christian Petzold’un hem yazıp hem de yönetmiş olduğu son filmi Mirrors No. 3 (2025), geride bıraktığımız 32. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nde izleyiciyle buluştu. Daha önce filmleriyle Berlin ve Venedik’te boy gösteren Petzold, yönetmenlik kariyerinde ilk kez Mirrors No. 3 ile 78. Cannes Film Festivali’nde de (2025) yerini almış oldu. Filmin başrollerinde Paula Beer … Okumaya devam et MIRRORS NO. 3 – Bir Sığınak Olarak Ev Ortamının Büyüsüne Kapılmak
IDEA: Varlığın Beyhudeliğini Tüketmek Uğruna, Uyarı Niteliğinde Bir Trajedi
32. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nde yarışma kategorisinde ilgimizi çeken Tayfun Pirselimoğlu’nun son filmi Idea (2025), toksik bir dünyada sıfırdan kurulan bir yaşam kıvılcımına odaklanıyor. Görünüşte zararsız gözüken nesneler üzerinden gündelik hayatın kapanına sığınmış karakterlerini ana anlatısının ara kurgusunda, günümüzün kimlik arayışı problemiyle ilişkilendiriyor. Yönetmen koltuğunun yanı sıra senarist koltuğunda da oturan Pirselimoğlu’nun yeni … Okumaya devam et IDEA: Varlığın Beyhudeliğini Tüketmek Uğruna, Uyarı Niteliğinde Bir Trajedi