Michael Mohan yönetmenliğindeki Immaculate (Arınma, 2024), başlangıcından itibaren aynalarını kırmaya hazır bir şekilde karanlık atmosferiyle zihinlerin konfor alanlarını da kırmaya girişiyor. Zaman zaman kendisine Dario Argento renkleriyle banyo aldıran film, renklerini kompozisyonu içinde çoğunlukla agresif, bazı sahnelerde ise pasif bir şekilde kullanıyor. Böylece konuk olduğumuz ve ana mekân olarak kullanılan kilisenin vitrayları bu renkler aracılığıyla … Okumaya devam et IMMACULATE: Bilinçdışının Taşıyıcı Tebessümü Jesti Felce Uğratır