Yalancının Mumu Yanmasa da Yanar: Fellini Sinemasında İktidarsızlık Kavramı

Bazılarına göre Casanova sefahat peşinde kibirli bir aristokrattır, bazılarına göreyse birlikte olduğu her kadında nafile annesini arayan kaybolmuş bir çocuk. Fellini sinemasındaysa çift anlamlıdır Casanova. Çelişkili biçimde, bir yandan yaşama sevincini kaybetmiş kadınları iyileştiren bir şifacı, diğer yandan annesinden korkan bir firaridir. Ömrü annesini aramakla değil, aksine ondan kaçmakla geçmiştir. Dehası ise korkularını etkisiz hale … Continue reading Yalancının Mumu Yanmasa da Yanar: Fellini Sinemasında İktidarsızlık Kavramı

Sade Ama Görkemli Duyguların Sineması: UMBERTO D.

İtalyan Yeni Gerçekçi[1] akımının önemli bir temsilcisi olan Vittorio De Sica’nın 1952 yapımı filmi Umberto D., köpeğinden başka hiçbir varlığı olmayan yaşlı bir adamı merkezine alıyor. Filme adını veren karakter Umberto Domenico Ferrari (Carlo Battisti), Roma’da yaşam mücadelesi veren emekli bir memur. Film, abartılı hiçbir yanı olmamakla birlikte, bir günün ve insan olmanın basitliğini onu … Continue reading Sade Ama Görkemli Duyguların Sineması: UMBERTO D.

İtalyan Kültür Merkezi’nde Vittorio De Sica şöleni!

İstanbul İtalyan Kültür Merkezi'nde (Beyoğlu, Tepebaşı) birkaç gündür, sinema adına çok güzel şeyler oluyor: İtalyan Yeni Gerçekçilik akımının öncülerinden, daha da önemlisi "sinemayı sinema yapan" en önemli yönetmenlerden Vittorio De Sica'nın sekiz filmi, 16-24 Mayıs tarihleri arasında ücretsiz olarak sinefillerle buluşuyor. Bu haberi sizlerle birkaç gün geç paylaşmış olduk ama bizim de yeni haberimiz oldu, … Continue reading İtalyan Kültür Merkezi’nde Vittorio De Sica şöleni!